Vídeo-poema de rosanegra e Cruz Martinez
sábado, 13 de abril de 2013
terça-feira, 19 de março de 2013
POEMA EM MÃO COMUM
Jake Lamotta segue em pé
tensionam-se os músculos para
resistir os golpes
semelham afazer-se às fendas intensas,
mais
os pés molhados roçam a friúra e
tremem
num calçado grande e comprido
que aperta nas noites violáceas
de nuvens
cúmulos em olhadas de porcelana
perdidas
em futuros rostros desconhecidos
as pegadas do tempo marcam-se fundamente
datas rajadas acobilham-se nos
ombros cansos
portanto suster nas pias afastadas
portanto olhar vias formadas de
sonhos
caminhos-de-ferro que percorre
um comboio misto de ouro e
púrpura
os caminhos-de-ferro percorrem-me
as costas
o poema é encaixe de chumbo...que
levita
como um santo feito de plumas
não, não acredito na humanidade
cansa de pugilatos
infinitos
ergo-me do chão mais unha vez
Sou coma unha raiz que procura sair
do suco
expandir-se cara a luz...nascer
da terra!
só ela nos sustenta no universo
a terra e luz criam vida complexa
de respiração anaeróbica...
Fragmento do poema (POEMA EM MÃO COMUM) dos autores: Alexandre Insua, Cruz Martinez e rosanegra. Publicado no libro (DOCES LOUCURAS-Louvor aos sorrisos).
sábado, 9 de março de 2013
Chámana Puta
porque
vende o seu corpo ao por menor
os
seus ollos están cravados de medo
nas
órbitas craniais
cada
vez que ve o seu chulo
e
vén do Leste ou dos Balcáns
que
máis ten de onde
enganada
por un horizonte verde
un
día mellor na súa vida
E
chámaa Puta
o
seu proxeneta sorrí cos dentes
brancos
e longos, amasando cartos
e
premendo a tecla feble que domina
E
chámaa Puta
o
seu cliente tamén sorrí
diante
dunha muller submisa
que
xa o perdeu todo,e goza
goza
o prostituidor sen conciencia
chámana
Puta e soamente é unha vítima
de
todos eses cabróns...
xa
non ten nome,é carne fresca
e
chámana...PUTA
Publicado no libro "MULHERES entre poesia e luita"
sexta-feira, 22 de fevereiro de 2013
Rosalía...
![]() |
“En
todo estás e ti es todo,
pra
min y en min mesma moras,
nin
me abandonarás nunca,
sombra
que sempre me asombras”
Rosalía
de Castro
|
...reverdeces
cada día tras a porta
a
túa saudade é a noite dos tempos
e
as verbas son
os
illotes nun mar denso
limpa
as bágoas do carraxe
e
deixa que alumee a estrela na fronte
e
nos beizos un cantar
Matria
da Galiza e filla da esperanza
es
a flor da soidade
dunha
longa e escura, Noite de Pedra
que
xamais acaba...
a
túa é a nosa, Negra Sombra
que
volve facéndonos mofa
e
toda a señardade de séculos pasados
rómpenos
os ósos
Ti,
es o luceiro da alba
o
referente histórico
que
nos guía cara á loita
Rosalía...
flor
da noite e filla da palabra
“Érguete,
miña amiga,
que
xa cantan os galos do día!”
Versos
finais de Federico García Lorca do poema:
CANZON
DE CUNA PRA ROSALIA CASTRO,MORTA
Poema publicado no libro "acción poética"2010
domingo, 3 de fevereiro de 2013
sexta-feira, 18 de janeiro de 2013
O Mar
Principio da vida, non só mariña
∞
fórmula perfecta e maxistral
elemento necesario
do básico, evidente
vive en moléculas e respira
de forma infinitesimal
pontes de H
ligan o infinito
e máis aló...
∞
Son o mar, es o mar, somos o mar
peixes, catáceos, algas...
a esencia da auga
está en cada partícula,
son o mar, es o mar, somos o mar
Infinito
∞
e despois do mar, non hai nada...
só o infinito
o Σ do big bang
o principio e o final
da química orgánica que me precede
que te precede
que nos precede...
E o silencio faise sonoro
cando brama o mar
nas ondas
A LÍMINE
Poema publicado no Libro colectivo "Encontros-Mar"
terça-feira, 8 de janeiro de 2013
Subscrever:
Mensagens (Atom)


