Muller, cando compres no mercado

a carne de vacún

observa o froito co valor engadido

comproba a túa historia

a que te fixo chegar ata aí

a que te fixo sentir coma res

no matadoiro

a que te formou como produto

para a venda, sen ningún valor

nin sequera engádega

perante ese home que te maltrata

perante esa lei que te esquece

perante esa sociedade que te abandona

non agardes a que te sacrifiquen

e ollen os teus restos

coma reliquias mortuorias

busca unha nova vida sen medo

e comeza a sorrir

Poema publicado no libro "MULHERES entre poesia e luita"

Un día negro e cíclico

sinalou o principio do inferno

o efecto dominó, a inercia gravitacional

a velocidade infinitesimal

que remata nunha eclipse esferoidal

nunha morte en vida

nunha inxustiza ofensiva.

A forza bruta domina

con puño e con ferro,fere

coa palabra oxidada,agresiva,

violenta, pérfida e silente

escacha a humanidade

cun día negro de pesadelos

coma unha noite infinda.

Só un abismo,que abrangue o espazo

coma un burato espiral

destrutivo,que engole o ser

que xa non loita,resignado,

e o medo colleita vidas e poda esperanzas

con zume seco,desterra Evas,

números en páxinas,soterrados,

nunha sociedade que nunca aprende...

AS UVAS DO CEDO

Poética matemática

ideas surrealistas antagónicas

vibracións ondulatorias e,

dramas de caixa de música…

Todas elas arrodéanme e coaccionan

formando un ser subliminar

desesperado na súa noite perpetua.

Atácanme palabras baleiras

que saen das gorxas

que se erguen como deuses

sentados na súa gran verdade.

É mellor crer na dúbida

na melancolía, divagación,

na soidade que é unha realidade…

Na limitación que non nos deixa coller

as uvas temperás da nosa vendima

nun amencer de moitos soles, que xiran.

E busco os meus soños como barcos

á deriva, sen tripulación nin capitán.

Só, outro barco pantasma

navegando sen máis.

O mar

O mar by setebolboretasverdes

Audiopoema de rosanegra

A noite...

...traz consigo o silêncio

que sabe a cosmos

e cheira a pó de estrelas

é infinito e quase mudo

mas o seu murmúrio ressoa

com milhares de anos de passado

a luz que atravessa o manto sagrado

desenha um coador de pintinhas cintilantes

que dão nome ao mistério do homem...

A noite traz consigo a saudade do ser

que uns olhos sonolentos transluzem

face a uma ansiedade crescente

como um saco negro

que esconde atrás das janelas

a trilogia dum macaco

que quiz conhecer a essência

escrita, num universo

repleto de interrogações

Traducido ao portugués por Carlos Silva, tirado do blog "Antologia"

A metamorfose

A metamorfose de rosanegra by setebolboretasverdes

O gato gris mírame con ollos serios

Foto de Cruz Martínez

E sereno agarda analizando o lugar

Dende o televisor

Entran xentes descoñecidas

E falan, falan

Sobre o vencello que voa

A ras do chan

O cadro da parede

Amosa outra realidade

Nun lugar aparte

E ollo o calendario

Cos días pintados e etiquetados

Para que non esqueza

O tempo que escorrega

Coma graxa

E o vencello voa

A ras do chan

Poema de rosanegra